-watashi-to-

ฉันกับการเรียน

posted on 19 Oct 2010 12:21 by jibi in -watashi-to-
ถือเป็นการฉลองเกรดออกแล้วกัน
อย่างที่ได้บอกไป เกรดเทอมนี้ ขึ้นเหมือนไม่ขึ้น
เราคงไม่มีทางทำเกรดสวยๆจากวิชาของคุณทั้งสามได้หรอก ก็รู้อยู่แล้ว
 
. . . อาจจะมองว่าฉันแปลกก็ได้ แต่ฉันชอบการเรียน . . .
 
. . . การเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ เป็นเรื่องสนุกสำหรับฉัน . . .
 
. . . ถ้าฉันจะตั้งใจเรียน ก็เพราะฉันอยากจะเรียนรู้ ไม่ใช่เพราะฉันอยากจะได้คะแนนดี . . . 
.
.
.
 
 
ถ้าถามฉัน ฉันคิดว่าตัวเองเป็นคนผลการเรียนปานกลาง ไม่มีวิชาถนัดเป็นพิเศษ แต่ก็ไม่มีวิชาไหนทำได้แย่เป็นพิเศษเช่นกัน (หลังๆเริ่มค้นพบว่า มักจะได้คะแนนวิชาประหลาดๆ ดีกว่าที่คาดอยู่บ่อยๆ... อันนี้อาจจะเป็นเพราะเรามีความคิดประหลาดไม่เหมือนชาวบ้าน?)
เกรดที่มหาวิทยาลัย ส่วนมากจะเป็น B+ มี A กับ B ปะปน สรุปก็คืออยู่ระดับกลางๆทุกวิชา ไม่มีที่โดดเด่น
 
เมื่อพูดถึงเรื่องการเรียน มันไม่ใช่แค่ปัจจุบันที่อยู่มหาวิทยาลัย แต่รวมถึงประวัติที่มาด้วย ฉันเป็นคนที่เรียนโรงเรียนรัฐบาล(ใกล้บ้าน)มาตั้งแต่เด็ก จนปัจจุบันก็ยังคงอยู่มหาวิทยาลัยรัฐบาล
  • เรียนประถม โรงเรียนราชวินิต ด้วยเหตุผลว่าใกล้บ้าน และมีพี่ๆ เรียนอยู่หลายคน รับส่งสะดวก และเวลาบอกใครว่าอยู่โรงเรียนนี้ จะถูกถามว่า "ราชวินิตไหน?" OTL
  • เรียนมัธยมต้น โรงเรียนสตรีวิทยา เพราะไ่ม่ต้องสอบเข้า (แบบว่า บ้านเกิดอยู่ในเขตพื้นที่ แล้วยังไม่ได้ย้ายทะเบียนบ้าน) และก็เช่นกัน เวลาบอกใครว่าอยู่โรงเรียนนี้จะถูกถามว่า "สตรีวิทฯ ไหน" OTL OTL
  • เรียนมัธยมปลาย โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา สาย ภาษา-ญี่ปุ่น ที่ไปสอบเพราะอยากไว้ผมยาว หลังจากโดนตัดสั้นไป 3 ปี (สตรีวิทยา ต้องตัดผมสั้น 6 ปีนะคะ เราโดนแม่หลอก T^T ตอนไปสมัคร แม่บอกว่าแค่ 3 ปีเอง ทนๆไปเถอะ... มาค้นพบความจริงก็สายไปเสียแล้ว) และอยากเรียนศิลป์ญี่ปุ่น(ซึ่งส.ว. รุ่นเรา มีก็เหมือนไม่มีสายนี้...) ซึ่งก็เหมือนเดิม ถ้าบอกใครว่าเรียนเตรียมอุดม จะถูกถามว่า "เตรียมฯไหน" OTL OTL OTL
  • ปัจจุบัน เรียนอยู่คณะอักษรศาสตร์ เอกภาษาญี่ปุ่น ปี 3 จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และน่ายินดีว่า ยังไม่เคยโดนถามว่า "จุฬาฯไหน" (จุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย เป็นมหาวิทยาลัยของพระสงฆ์ และเราคงไม่ได้เรียนที่นั่นแน่นอน) แต่ยังคงได้คำถามว่า "เอกญี่ปุ่น โทอะไร" อยู่บ่อยๆ....... เอกญี่ปุ่น เป็น "เอกเดี่ยว" นะคะ ไม่สามารถโทอะไรได้ T^T แต่ที่เรียนอยู่เกือบจะโทบริหารอยู่แล้ว ทั้งกราฟ ทั้งขายของ เอ๊ะหรือโทกฎหมาย มีรับแจ้งของหายกับดูอุบัติเหตุรถชนด้วย

ถ้าอ่านประวัติการศึกษา..... อืมมมม ดูดีเนอะ มีแต่โรงเรียนดังๆ ทั้งนั้น

เมื่อก่อนฉันเคยได้ยินคำว่า "เป็นหางมังกร ดีกว่าเป็นหัวหมา" จากพี่สาว(ล่ะมั๊ง) และเคยได้ยินคำว่า "เป็นหัวหมา ดีกว่าเป็นหางมังกร เครียดเปล่าๆ" จากคนอื่น

ก็เคยเ็ก็บมาคิดนะ ว่า หางมังกร กับหัวหมา อะไรจะดีกว่ากัน ในเมื่อไม่สามารถเป็นหัวมังกรได้ แต่คิดไปก็กลุ้มเปล่าๆ.... สรุปเราก็ทำสิ่งที่ดีที่สุดที่ทำได้ (โดยไ่ม่ให้ตัวเองและคนรอบข้างเดือดร้อน)ไปเถอะ อย่าไปคิดเลยว่าทำแล้วจะเป็นอะไร เพราะถ้าคิดแบบนั้นเมื่อไหร่ แปลว่าเรากำลังเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับคนอื่นแล้วล่ะ

สำหรับฉัน การเีีรียนเป็นเรื่องสนุกนะ (หมายถึง "การเรียนรู้" ไม่ใช่ "การเรียนในโรงเรียน") แต่การทำงานประหลาดๆ และสอบข้อสอบมหาภัยไ่ม่ใช่เรื่องสนุกเลย เพราะได้เรียนรู้อะไรที่เราไม่เคยรู้มาก่อน ซึ่งมันก็สนุกเป็นบางวิชา และวิชาไหนที่ไม่สนุกบางครั้งฉันก็ปล่อยทิ้งมันไปดื้อๆ ฉันชอบที่จะเรียนรู้ ชอบอ่านหนังสือ ชอบอ่านเว็ปที่เป็นเรื่องแปลกๆ ใหม่ๆ หรือเรื่องเก่าๆก็ได้ แต่สิ่งที่ยังไม่รู้ก็ถือว่าใหม่สำหรับฉัน

เพราะฉะนั้น ฉันพยายามจะไม่คิดว่าตัวเป็นส่วนไหนของมังกรหรือหมา ฉันก็เป็นฉัน คนอื่นจะยืนตรงไหนของเราก็ยืนไป แต่ฉันจะยืนตรงนี้ ถ้าฉันจะพยายามมากขึ้นก็เพื่อตัวเอง ไม่ใช่เพื่อจะไปยืนอยู่เหนือใคร --- เพราะคิดแบบนี้นี่ล่ะ ฉันถึงเกลียดการตัดเกรดตามกลุ่มมากๆ เพราะมันเป็นการที่ให้นักเรียนเหยียบกันเองเพื่อจะขึ้นไปเหนือคนอื่น บางทีทุกคนก็เก่ง ไม่ใช่ไม่เก่ง ถ้าการที่ทุกคนเก่งแล้วจะต้องมาตัดสินว่าคนเก่งที่สุดได้เกรดเท่านี้ รองลงมาได้เกรดเท่านี้ มันไม่ต่างกับการคัดเมล็ดข้าวหรือเมล็ดถั่วบรรจุถุงเลย มนุษย์ไม่ใช่ไข่ไก่ จะได้มาคัดเกรดด้วยการเปรียบเทียบกันแบบนี้

เคยมานั่งคิดถึงเรื่อง "หัวหมาหรือหางมังกร" อยู่เหมือนกันค่ะ ถ้าดูจากที่เราเป็นอยู่ตอนนี้ คงจะเป็น "ตัวมังกร" ล่ะมั๊ง.... อยู่อักษรฯจุฬาฯ จะบอกว่าหมาก็คงไม่ได้แล้วล่ะ... แต่ยังไงก็ไม่สามารถไปอยู่